لاله ی دست نیافتنی من
بی تو تنها گریه کردم
تو شبای بی ستاره
انتظار تو کشیدم
تا که برگردی دوباره
در غروب رفتنت ،
لحظه هایم را شکستم
زیر بارون جدایی
با خیال تو نشستم
پشت شیشه روز و شب ،
دل به بارون می سپارم
من برای گریه هام ،
چشمه ها رو کم می یارم
انتظار با تو بودن
منو از پا درمیاره
ترس از این دارم که بی تو ،
تا ابد چشام بباره
برچسب:
نویسنده: سپیده کوشکی