ای لاله ی صحرایی نشکفته چرایی
گلخانه پر از گل شد ... ای لاله کجایی
تو مشعل سوزان این محفل مایی
ما می زدگان از دل و جان تا به جهان هستیم پیمانه به دستیم
با اهل وفا صدق و صفا ما به خدا هرگز پیمان نشکستیم
گر دامنت ای یار در دست من آید
عمری به ترانه گل در سخن آید
از من تو چه خواهی
گاهی به نگاهی
دیدار تو خواهم
من راه تو پویم
من وصل تو جویم
عشق تو گواهم
ای لاله ی صحرایی نشکفته چرایی
گلخانه پر از گل شد ای لاله کجایی
تو مشعل سوزان این محفل مایی
برچسب:
نویسنده: سپیده کوشکی