بی تو این شهر ، برایم قفسی دلگیر استشعر هم بی تو به بغضی ابدی ، زنجیر است ! آنچنان می فشرد ، فاصله راه نفسمکه اگر زود ، اگر زود بیایی ، دیر است ! رفتنت ، نقطه ی پایان خوشی هایم بوددلم از هرچه و هر کس که بگویی ، سیر است سایه ای مانده زمن بی تو ، که در آینه همطرح خاکستری اش ، گنگ ترین تصویر است ! خواب...

میگذارم با تو در باران قرار، ای جان چه خوبساعتِ یک ربع مانده تا بهار، ای جان چه خوب وعده یِ ما کلبه ای آن ســــویِ جنگل هـــایِ مهدور تا دورش حریرِ سبزه زار، ای جان چه خوب میرسی از راه و خوش خوش خوش خوشآمدگویِ توخش خشِ برگِ درختــــانِ چنار، ای جان چه خوب ترمــه دامن، پیرهن گُــل، لب شکــوفا، تن حری...

باران گرفته بود که دیدم تو را عزیز!ترمز زدم کنار تو، گفتم: کجا عزیز؟..گفتی: سلام! میروم آقا خودم... سپاسگفتم: بیا سوار شو... لطفاً بیا عزیز.گفتی: مسیرتان به کجا میخورد شما؟گفتم: مسیر با خودتان، با شما عزیز.لطفاً اگر که زحمتتان نیست، بنده را...زحمت؟! چه حرفها! شده تا انتها عزیز....باران... نگاه... آی...

تا كجا ميخواهي بروي؟!اينهمه رفتنت چه فايده اي دارد اصلا؟ به پشت سرت نگاه كن!اين سايه ي تو نيست!منم كه به دنبال تو راه افتاده ام! مثل بادكنكي به دست كودكي!هرجا ميروي با يك نخ به تو وصلم! نخ را كه قطع كني ميروم پيش خدا ... !!!

مے ترسم از آدم ها ... آدم هایے ڪہ دست مے گذارند روے تنهایے ات ...مجوزِ ورود مے گیرند ... و تنهاترت مے ڪنند ... آدم هایے ڪہ سایہ مے اندازند روے سرت ...و بے تفاوت ، سایہ سنگین مے ڪنند ... آدم هایے ڪہ سادہ مے گیرے بودنشان را ...و سخت مے ڪنند گذرِ لحظہ هایت را ... آدم هایے ڪہ ڪوهِ معرفت مے شوے برایشان ....

✍دلـــــم تنگ نگاه توستمیـــــدانم ڪه میدانـــے اسیــــر روے ماه توستمیـــــدانم ڪہ میدانـــے دلـــم راعاشقتڪردےوســـــرگردان رها ڪردے و این تنـــها گناه توستمیـــــدانم ڪہ میدانـــے...

مهمان نگاهم شو، دریک شب رویاییبگشای به روی من، یک پنجره زیباییفانوس نگاهم را آویخته ام بر درمن منتظرم زیرا،گفتند: "تو می آیی"بی تاب تر از موجم، بی خواب تر از دریامن مانده ام و یادت با یک شب یلداییتا عابر چشمانت، ره گم نکند در شببر کوچه بتابان نور، ای ماه تماشاییاز پهنه ی چشمانت، موج آمد ودل را بردآر...

امروز آخرین روزیستکه دوستت دارم ... مثل دیروزپریروزوتمام روزهایی کهبرای آخرین باردوستت داشتم ... ...

من يك آدم خيلي معمولي هستم !و دنيا پر از آدم هاي جورواجور است ..ولي آدم هاي خيلي كمي هستند، كه مي توانم با آنها حرف بزنمآدم هاي خيلي كمتري هستند، كه حرف هايم را مي فهمند آدم هاي انگشت شماري هستند، كه حرف آنها را ميفهمم!!و فقط يك نفر هستكه باشعر حرف ميزند! شبيه تو ،كه خودت هستي...

به پایان رسیدم اما نقطه نمیگذارم یک ویرگول میگذارم این هم امیدی است شاید برگردی ...

می نشینم کنج بارانزیر چتر خاطرهیک شعر دلتنگی به تو می اندیشمو تو همیشه قاعده را به هم می ریزیاحساس علیه زبانبه پا می خیزدواژه ها می روندُزیر لب می گویند :شعر زندگی ستو من با دست های پر از بارانبه دوردست چشم های تو خیره می شوم ...

دستهایت گر شود مهمان دستانم شبی در میان دست تو افسون و شیدا می شوم کنج آغوشت اگر جایم دهی امشب مرا من پر آوازه ترین معشوق دنیا می شوم ...

گنجایش دیگری ندارد دل من... همچون قدح شراب،لبریز توام ...

شدم درگیر چشمانت، تو از آغوش پاییزیتو حتی باخیالت هم، به فکرم شعر میریزی منم که تند و بی پروا برایت شعر می گویمتو هم بر عکس من هستی شدیدا اهل پرهیزی برایت شعر میسازم تمام خاطراتم راتو خیلی ساده می گویی عجب شعر غم انگیزی نگاهت آتشین باشد،دلت مانند یک برکهگره در دست تو مانده که ذوقم را برانگیزی بیا خو...

وقتی کسی حرف از رفتن می زند مدت هاست رفته فقط میخواهد مطمئن شود چیزی از خودش در شما جا نگذاشته باشد کمک کن چمدانش را ببندد و برود!

تنهايیچيزهای زيادیبه انسان میآموزداما تو نروبگذار من نادان بمانم ...

رفتمنخواست که بمونمصدایم نکرد نگفت : نرو، برگرد!!و من رفتم! رفتم به سوی تنهاییو انتظار شنیدن صدای اوکه بگوید دوستت دارم برگرد ...

ای عشق!بی آنکه ببینمتبی آنکه نگاهت را بشناسمبی آنکه درکت کنمدوستت می داشتم. شاید تو را دیده ام پیش از ایندر حالی که لیوان شرابی را بلند می کردیشاید تو همان گیتاری بودی که درست نمی نواختمت. دوستت می داشتم بی آنکه درکت کنمدوستت می داشتم بی آنکه هرگز تو را دیده باشمو ناگهان تو با من- تنهادر تنگ مندر آن...

چه زیباست بخاطر تو زیستنو برای تو ماندن به پای تو بودن و به عشق تو سوختنو چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن و برای تو گریستنای کاش می دانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگیستبدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه تلخ و ناشکیباستچه زیباست بخاطر تو زیستنثانیه ها را با تو نفس کشیدن زندگی را برای تو...

. . . با من مدارا کن! بعدها ... دلت برایم تنگ خواهد شد ...