بی تو عزیزم ...

بی تو این شهر ، برایم قفسی دلگیر است
شعر هم بی تو به بغضی ابدی ، زنجیر است !

آنچنان می فشرد ، فاصله راه نفسم
که اگر زود ، اگر زود بیایی ، دیر است !

رفتنت ، نقطه ی پایان خوشی هایم بود
دلم از هرچه و هر کس که بگویی ، سیر است

سایه ای مانده زمن بی تو ، که در آینه هم
طرح خاکستری اش ، گنگ ترین تصویر است !

خواب دیدم ، که برایم غزلی می خواندی
دوستم داری و این ، خوب ترین تعبیر است !

کاش می بودی و با چشم خودت ، می دیدی
که چگونه نفسم ، با غم تو درگیر است !

تارهای نفسم را ، به زمان می بافم !
که تو شاید برسی ! حیف که بی تاثیر است !