نمیدانم چه بَر سَرِ من و این خیابان ها آمده ؟! که هر جایی میخواهم بروم به کوچه ی خاطراتمان میرسد ...

دوست دارم تنها باشم با خیالی ؛ خالی از با تو بودن ها دوست دارم به یاد آن روزهای گذشته در خلوتی کنج آرام این اتاق خالی به یاد آن روزگاران خاطراتم را یاد کنم حس سفید و خاکستری شدن اینجا ! نشانه ی دوباره جوانه زدن است چند سطر آبی می شوم چند سطر سفید و گاهی خاکستری سایه ها انگار حرف می زنند این روزها سا...

اِنـصـــآف نـیـستکــه دُنـیــآ آنـقـَـدر کـوچَـک بـآشـَــدکــه آدَمـ هــآےِ تـکـرآرِے را روزے صـَـد بــآر بــِبـیـنــی و آنـقـَـدر بـُزرگ بــآشَــدکــه نـَتـَـوآنـی آن ڪٙﺳﮯ رآ ڪﮧ دلت مـیـخواهــَـد، حـَـتــی یـِک بــار بـبــیـنــــی...!

کسانی که به ما تعلق ندارند رفتنی اند هیچوقت به زور نمیشه نگهشون داشت ... و لیاقت شان همان جائی است که به آن فکر می کنند ...

بودنت را دوست دارم دیدنت را بیشترلابه لای هر غزل رقصیدنت را بیشترعطر شبهای پاریس،جیکا، ولنسی معرکه ستدوست دارم من ولی عطر تنت را بیشتر بین گلهای شقایق،لاله و شب بو و رزمایلم بوییدنت را چیدنت را بیشتر طرح لبخندت میان قاب صورت دیدنی ستدوست دارم گرچه من خندیدنت را بیشتر یک کمی نزدیک تر بنشین عزیزم چون ...

گاهی دلم از غصه می گیردگاهی برایت اشک می ریزمهرچند در مرداد روییدممن شاعری از نسل پاییزم دلتنگی از من ریشه می گیردما هردو در یک خاک افتادیمهرچند خاموشیم در بغضیآماده ی شلیک فریادیم درگوشه ای با غم سرم گرم استبی تو هوای رشت بارانی ستمردی درونم از تو می گویدمردی که در این خانه زندانی ست این روزها حال ...

گفتی چه خبر؟ از تو چه پنهان خبری نیستدر زندگی ام، غیر زمستان خبری نیستدر زندگی ام، بعد تو و خاطره هایتغیر از غم و اندوه فراوان خبری نیستانگار نه انگار دل شهر گرفته ستاز بارش بی وقفه ی باران خبری نیستای کاش کسی بود که می گفت به لالهدر شهر به جز حسرت جانان خبری نیست ...

به چشمانی که رنگش رنگ شبهاستبه آن نازی که در چشم تو پیداستبه لبخندی که چون لبخند گلهاستبه رخسارت که چون مهتاب زیباستبه گلهای بهار و عشق و هستیبه قرآنی که او را می پرستیقسم ای نازنین تا زنده هستمتو را من دوست دارم....میپرستم

برای تو ، گفتن دوستت دارم کم است...تو را باید در آغوش گرفتو آنقدر بوسیدکه دوستت دارمبه خورد لب ها وگونه هاو دست هایت برود ......!

بی تو این عشق غریب است لاله ام برگرداین همه فاصله آید به چه کارم؟ برگردآسمان خسته تر از من و من از رفتن توپرم از ابر. که همواره ببارم برگردسهمم از شعر فقط گریه شده. ماه غزلها... دگر خاطره از خنده ندارم برگردصبر بارانی من را که خزان دزدیدستقدر این پنجره من تاب نیارم برگردمن ققنوس صفت سوختم از تنهاییت...

کاش یکبـــــار دگر خواهش تند تن تو وا کند نیمـــه شبی دکمــه پیراهن تو مثــل یک پیچک شهـوت زده شدت گیرددور انـدام من شـب زده روییـــــدن تو نیمـه شب غرق هوسهــــای عرق آلودهپشت دیوار جنــــون تن تن من تن تن تو دست های من و تو تا به سحـر در نوسانبوسه تو، گردن من،بوسه ی من ،گردن تو تا در آغـــوش توام ...

اگر مرا دوست نداشته باشی، دراز میکشم و میمیرم... مرگ نه سفری بی بازگشت است و نه ناگهان محو شدن... مرگ، دوست نداشتن توست درست آن موقع که باید دوست بداری...

مگذار که عشق، به عادتِ دوست داشتن تبدیل شود! مگذار که حتی آب دادنِ گلهای باغچه به عادتِ آب دادنِ گلهای باغچه بدل شود!عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتنِ دیگری نیست، پیوسته نو کردنِ خواستنی ست که خود پیوسته خواهانِ نو شدن است و دیگرگون شدن. تازگی، ذاتِ عشق است و طراوت، بافتِ عشق . چگونه می شود ...

من جايِ تمام كساني كهدلتنگ نمي شوند برايتمن جايِ تمام كساني كهبي تابِ چشمهايت نيستندمن جايِ تمامِ كساني كهگفتند دوستت دارم و تو مانديو آن ها نماندندمن جايِ تمامِ بوسه هاينيمه راهآغوش هايِ جا ماندهجايِ تمامِ - يادم تو را فراموش - هامن اصلا جاي خودِ خدا همدلم برايت تنگ شدهبگذار مردم بگويند كفر مي گويد...

تکرار پشت تکرار، من، تو، شراب، بوسهیک عشق آتشین بار، من، تو ،شراب، بوسه این بوسه چندمین است؟من چشم میگذارمتو عاشقانه بشمار من ،تو، شراب، بوسه امروز روز خوبیست آب از سر من و تو دیگر گذشته انگار، من، تو، شراب، بوسه روح هزار عاشق، در ما حلول کردهخیام، شمس، عطار، من، تو، شراب، بوسه بی چشم های مستت،بازار...

نمیاییبرایت قهوه می ریزم، کمی شیر، دو قاشق شکر،می گذارم جلویت روی میز،گلدان گل را کنارتر می گذارمتا بهتر ببینمت.قیافه جدی به خودم می گیرمو با لهجه ای که حالا برای خودم هم بیگانه است، می گویم: قهوه ات سرد میشود.هر کجا که هستی، زودتر به خانه بیا و همانطور می نشینم تا تو یک روز بیایی...

در خیالات خودمدر زیر بارانی که نیستمی رسم با تو به خانه،از خیابانی که نیست می نشینی روبرویم،خستگی در میکنیچای می ریزم برایت،توی فنجانی که نیست باز ميخندی و ميپرسيكه حالت بهتر است؟!باز میخندم که خیلی،گرچه میدانی که نیست شعر می خوانم برایت،واژه ها گل می کنندیاس و مریم میگذارم،توی گلدانی که نیست چشم می...

دوباره می نویسمت ...کنارِ بیت آخرم وچکه چکه می چکم...به سطر های دفترمتو تازیانه می زنی به زخمه ی خیال من من آب و دانه می دهم به خوش خیالِ باورمتو مثل ماهِ برکه ای ...و من غریق مست شب دوباره تو ..دوباره من... شناوری ... شناورمشنیده ام زپنجره سراغ من گرفته ای؟ هنوز مثل قاصدک ...میانِ کوچه پرپرمگلایه ا...

عاشقی جرم قشنگی ست مرا دار نزن شده ام عاشق تو، عشق مرا جار نزنای که از راز دل عاشق من با خبری عشق پنهان مرا تهمت انکار نزنشده ام بسته به عشقت ،به يقين میدانی پس تو هم قلب مرا زخمه بسیار نزنخواستم تا که شوم عاشق شیرین صفتت عشق شيرين مرا ، مهر خریدار نزنعاشقم باش عزیزم تو نگو عشق خطاست به خطا زخم برای...